This is a legacy site. It will be replaced on 19 November.

See latest version of the standard

1.2.1: Identyfikacja fizycznej sub-lokalizacji

Reguła formalna

W ramach danej lokalizacji fizycznej możemy wyodrębnić tzw. fizyczne sub-lokalizacje, np. piętra, pomieszczenia, półki, czy obszary wokół budynku.

Numer GLN wraz z komponentem rozszerzonym może być wykorzystywany do szczegółowej identyfikacji w ramach fizycznej lokalizacji oznaczonej tym samym numerem GLN.

Uzasadnienie

W aplikacjach do zarządzania zapasami i systemach track&tracing wymagana może być dodatkowa wewnętrzna identyfikacja w ramach danej lokalizacji. Numer GLN wraz z komponentem rozszerzonym umożliwia identyfikację tego typu obszarów bez konieczności przydzielania im odrębnych numerów GLN.

Uwagi

■ Dla wszystkich sub-lokalizacji identyfikowanych za pomocą numerów GLN z komponentem rozszerzonym, podstawowe dane (takie jak np. adres dostępu) są identyczne i określane na poziome głównego numeru GLN. Jeśli dana sub-lokalizacja posiada inne dane podstawowe należy przypisać jej odrębny GLN.
■ Jeśli sub-lokalizacja używana jest w umowach o współpracy pomiędzy partnerami handlowymi, powinna być utworzona na bazie głównego numeru GLN. Zobacz także zasadę 1.2.2

Przykłady

Poniższa tabela przedstawia wartości w formacie EPC URN, opartym na następującym numerze GLN A: 9501101530003:

(414)9501101530003(254)1 ==> urn:epc:sgln:950110153.000.1 (414)9501101530003(254)2 ==> urn:epc:sgln:950110153.000.2 (414)9501101530003(254)3 ==> urn:epc:sgln:950110153.000.3
etc. etc.